Athos Filadelfou
Ἰστοσελίδα: χάρισμα εὐσεβῶν

18 Οκτωβρίου 2017

      Τὸ κατωτέρω κείμενον ἐδημοσιεύθη, ὡς ἄρθρον, εἰς τὴν ἐφημερίδα «Ὀρθόδοξος Τύπος» τῆς 29ης Σεπτεμβρίου, ἐξ ἀφορμῆς τῆς κυκλοφορίας εἰς τὰ σχολεῖα τῶν φακέλλων τῶν Θρησκευτικῶν καὶ τῆς κάτωθεν ἀναγραφομένης Συνοδικῆς ἐγκυκλίου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, διὰ τῆς ὁποίας, κατὰ τὴν γνώμην μου, στοχοποιοῦνται, ὡς ἀνεπιθύμητοι ἐπιλεκτικῶς Ἁγιορεῖτες πατέρες ποὺ στηλιτεύουν μὲ παρρησίαν τὰ ἐγκλήματα ποὺ διαπράττονται σήμερα στὴν Ἑλλάδα ἀπὸ πολιτικοὺς καὶ πεπλανημένους θεολόγους. Τὸ παρὸν κείμενον εἶναι ἐλαφρῶς διορθωμένον καὶ βελτιωμένον. 

      «Φραγμός» εἰς τὸν ἀμπελῶνα, «ἀμοιβαιότης», «μιμητὴς ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τοῦ Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου», (ἐκ τῆς ὑπ΄ ἀρ. 2214/8-9-2017 Συνοδικῆς Ἐγκυκλίου, καὶ τῆς ὁμιλίας τοῦ Ἀντιπροέδρου, τὴν 31ην Αὐγούστου, ἐπὶ τῆ λήξει τῆς 160ης Συνοδικῆς Περιόδου).

Σχόλια τινα ὑπὸ Ἱερομ. Δαμασκηνοῦ Ἁγιορείτου

      «Μὴ ζήτει παρὰ φίλων ἀκούειν τὰ ἡδέα, ἀλλὰ τὰ ἀληθῆ μᾶλλον… διὸ μέγιστον ἡγοῦ φίλους κολάκων διαφέρειν» (Μέγας Φώτιος, Ὁ Ἡγεμών, ἐκδόσεις «ΑΡΜΟΣ»)

      1. Αὐτονόητον τυγχάνει, ἅγιοι Πατέρες, ὅτι ὁ «φραγμὸς» εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τίθεται διὰ νὰ φυλάξῃ τὰ πρόβατα ἀπὸ τοὺς λύκους.

         Ὥστε λύκοι λοιπὸν οἱ Ἁγιορεῖται Πατέρες καὶ τυφλοὶ οἱ ἑκασταχοῦ Μητροπολῖται, νὰ διακρίνουν τοὺς λύκους;

      Δυστυχῶς οἰ ἀποφασίσαντες, ὅσα διαλαμβάνει ἡ ὡς ἄνω μνημονευθεῖσα Ἐγκύκλιος ἀποδεικνύεται ὅτι στεροῦνται «πνευματικῆς ὁράσεως καὶ αἰσθητηρίων», διὰ νὰ διακρίνουν ποῖοι εἰσὶν οἱ λύκοι.

      Λύκοι πρωτίστως, κατὰ τὴν παροῦσαν ἱστορικὴν συγκυρίαν, εἰσὶν οἱ Πολιτικοὶ τῆς περιόδου τῶν μνημονίων, οἱ προδόται τοῦ διαχρονικοῦ πολιτισμοῦ τῶν Ἑλλήνων

      καὶ Δεύτερον, οἱ μεμωραμένοι θεολόγοι τῆς ὁμάδος Γιαγκάζογλου, οἱ ὁποῖοι προώθησαν εἰς τὴν ἐκπαίδευσιν τὸ κράμα τῆς πανθρησκείας, ἀναμίξαντες τὴν ἐν Χριστῷ Ἀλήθειαν, μὲ τὰ ψεύδη τῶν δαιμονικῶν θρησκειῶν. «Τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως, ἑστὼς ἐν τόπῳ Ἁγίῳ», εἰς τὴν ὀρθόδοξον Ἑλλάδα, τὴν προέκτασιν τοῦ Βυζαντίου.

      Μὲ αὐτὰ τὰ δηλητήρια θὰ τρέφωνται τὰ Ἑλληνόπουλα ἐφέτος εἰς τὰ δημόσια σχολεῖα τῆς χώρας, «ὑπὲρ ὧν ὁ Χριστὸς ἀπέθανε», μὲ τὴν συγκατάθεσιν τῆς Σεπτῆς Ἱεραρχίας.

      Κατὰ τοὺς θρησκειολόγους «ἡ Ὀρθοδοξία» εἶναι κατήχησις- ἡ πλάνη δὲν εἶναι κατήχησις;

      Ἀπωλέσατε τὰς ὑγιεῖς φρένας, κύριοι τῆς θρησκειολογίας.

      Βίαιος τρόπος ἀλλαξοπιστίας τῶν νέων τῆς Ἑλλάδος, ὅσων διέφυγον τὰς ἐκτρώσεις.

      Φέρει βαρεῖαν εὐθύνην πρωτίστως ὁ Μακαριώτατος, ἀλλὰ καὶ σύμπασα ἡ Ἱεραρχία, διότι ἀπεδέχθησαν τὴν καταπάτησιν τοῦ Συντάγματος, ἄρθρα 3, 16 καὶ 21, ὡς καὶ τὴν καταπάτησιν ὅλων τῶν σχετικῶν – μὲ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν – ἀποφάσεων τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας (3353/1986, 3358/1995, 2176/1998 ἀποφάσεις Συμβουλίου Ἐπικρατείας ὡς καὶ τῆς ὑπ. Ἀριθμ. 116/2012 ἀποφάσεως Διοικητικοῦ Ἐφετείου Χανίων. Αἱ άποφάσεις αὗται καθορἰζουν τὸ περιεχόμενον τοῦ μαθήματος νὰ εἶναι ἀμιγῶς Ὀρθόδοξον)

      Ἅγιοι Ἀρχειρεῖς, δὲν εἶσθε, ὡς οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, οἱ ὄντως φύλακες τῆς πίστεως, οἱ ὁποῖοι ἐξεσφενδόνισαν ἐκ τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας τοὺς «βαρεῖς καὶ λοιμώδεις λύκους». Αὐτοὶ διεξήγαγον πνευματικὰς μάχας καὶ τὰς ἐκέρδισαν, διότι ὑπέστησαν διωγμούς, ἐξορίας καὶ θανάτους, γνώρισμα κατ΄ ἐξοχὴν τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς ἀποστολικότητος. Ἀναθεμάτιζον καὶ ἀπέκοπτον ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας τοὺς αἱρετικοὺς καὶ τοὺς πλανεμένους, προκειμένου νὰ διαφυλάξουν ὑγιὲς τὸ κήρυγμα τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων εἰς τὸ ποίμνιον τῆς Ἐκκλησίας.

      Ἐὰν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι ἠκολούθουν τὴν τακτικὴν τοῦ Μακαριωτάτου καὶ μεγάλου μέρους τῆς Ἱεραρχίας, δὲν θὰ εἶχε διαδοθεῖ τὸ Εὐαγγέλιον.

      Ζητεῖτε τὸν σεβασμὸν καὶ τὰς Ἀποστολικὰς τιμάς, ἀλλὰ ἀρνεῖσθε τὸν ἀκάνθινον στέφανον τοῦ Χριστοῦ, τοὺς ἐμπτυσμούς, τοὺς κολαφισμούς, τὸν Σταυρὸν τοῦ Χριστοῦ καὶ τοὺς διωγμούς, οὓς ὑπέστησαν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι.

      Ἆρα γε ἀκόμη προσποιεῖται ὁ Μακαριώτατος ἄγνοιαν, ἀλλὰ καὶ ἡ σεπτὴ Ἰεραρχία, ὅτι ἐμπνευστὴς καὶ ἀρχιτέκτων τοῦ προγράμματος διδασκαλίας τῆς πανθρησκείας εἶναι ὁ ἐκλεκτὸς τοῦ Μακαριωτάτου, Σταῦρος Γιαγκάζογλου, (ὅρα περιοδικὸν ΣΥΝΑΞΗ, τ. 108, του 2008, σελ. 71-79, ἔνθα περιέχεται τὸ ὑπόμνημα Γιαγκάζογλου πρὸς τὸν Ὑπουργὸν κ. Στυλιανίδην), ὅστις μέχρι πρό τινος ἦτο διευθυντὴς τοῦ περιοδικοῦ ΘΕΟΛΟΓΙΑ καὶ νῦν ἐπίκουρος καθηγητὴς τῆς Δογματικῆς, εἰς τὸ Καποδιστριακὸν Πανεπιστήμιον; Ὁποία κατάπτωσις εἰς τὰ κριτήρια τῶν ἐκλεκτόρων καθηγητῶν! Ἀγνοεῖ ὁ Μακαριώτατος τὴν δράσιν τοῦ κ. Γιαγκάζογλου, τὴν ὁποίαν οὐδέποτε ἐστηλίτευσε δημοσίως;

      Ἀγνοεῖ ὅτι ἡ φίλη του Ὑπουργός, κ. Διαμαντοπούλου, τοῦ φίλου αὐτοῦ Πρωθυπουργοῦ Γεωργίου Παπανδρέου ἐχρηματοδότησεν, ὡς ὑπουργός, μὲ 5.000.000 εὐρὼ τὸ πιλοτικὸν πρόγραμμα τῶν θρησκειολόγων;

      Ποῖος ἐδήλωνεν ἐνώπιον τῆς Ἱεραρχίας τοῦ Ὀκτωβρίου 2013, ὅτι ἔχομεν ἀρίστην συνεργασίαν μὲ τὴν κυβέρνησιν Σαμαρᾶ-Βενιζέλου, ἐνῷ αἱ αὐτοκτονίαι τὼν Ἑλλήνων ἐξ αἰτίας τῆς πολιτικῆς των, ὑπερέβαινον τότε τὰς δέκα χιλιάδας καὶ ἐνῷ ἐψηφίζοντο οἱ νόμοι 4285/2014, ὁ λεγόμενος ἀντιρατσιστικός, δι΄ οὗ ἐνομοποιεῖτο ὁ ἄνομος βίος, ὡς καὶ ὁ νόμος 4301/2014 τοῦ κ. Λοβέρδου, δι΄ οὗ ἐνομοποιήθησαν αἱ πάσης φύσεως αἱρέσεις, καὶ ἀπενεμήθη ὁ ὅρος «Ἐκκλησία» εἰς αὐτάς, ἄρθρα 12 καὶ 13;

      Τὸ Ἑλληνικὸν δίκαιον μέχρι τότε, στοιχοῦν εἰς τὸ ἄρθρον 3 τοῦ Συντάγματος, ἀπέδιδε τὸν ὅρον μόνον εἰς τὴν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν. Ἀμφοτέρους τοὺς νόμους ὁ Μακαριώτατος ἐπαρουσίασεν εἰς τὸ σῶμα τῆς Ἱεραρχίας τοῦ Ὀκτωβρίου 2014, ὡς καρπὸν συνεργασίας κυβερνήσεως καὶ Ἐκκλησίας, χωρὶς νὰ ἀντιδράσῃ τις τῶν Ἁγίων Ἱεραρχῶν (ὅρα περιοδ. Ἐκκλησία Ὀκτ. 2014, σελ. 615-619).

      Ὡσαύτως ἐδήλωσε, «ὅτι ἡ Ἑλλὰς ἀνεβαθμίσθη, ὡς χώρα διεθνῶς». Ὑπεβαθμίσθη, ὅμως, κατ΄ ἐμέ, εἰς τὸν Τριαδικὸν Θεόν, διότι δὲν ὁμολογεῖ πλέον ἡ Ἑλλάς, ὡς κράτος, τὸν Χριστόν, ὡς μοναδικὴν ὁδὸν θεογνωσίας καὶ τὴν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν ὡς τὴν μόνην ἀληθῆ Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ. (ὅρα ἡμετέραν ἐπιστολὴν πρὸς τὴν Ἱεραρχίαν ὑπ΄ ἀρ. 53/10-2-2015 εἰς τὴν ἱστοσελίδα www.athosfiladelfou.gr.

      Ἄξιον προσοχῆς, ὅτι ἡ ἀπονομὴ τοῦ ὅρου «Ἐκκλησία» εἰς τοὺς αἱρετικούς, ὡς καὶ εἰς ὁμάδας πάσης θρησκευτικῆς πλάνης, εἰς τὸ Ἑλληνικὸν Δημόσιον Δίκαιον, ψηφισθεῖσα ὑπὸ τῶν πολιτικῶν μὲ τὸν ν. 4301/2014, προηγήθη τῆς συζητήσεως καὶ καθιερώσεως τοῦ ὅρου «Ἐκκλησία» εἰς τοὺς πάσης φύσεως αἱρετικοὺς καὶ σχισματικοὺς χριστιανούς, ὑπὸ τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης τῷ 2016, γεγονὸς τὸ ὁποῖον προεκάλεσε τοσαύτας ἀντιθέσεις ἐντὸς καὶ ἐκτὸς Συνόδου.

      Πῶς ἠνέχθη ὁ Μακαριώτατος, χωρὶς νὰ ἀποδοκιμάσῃ διὰ Συνοδικῆς καταδίκης τὸν ἀντισυνταγματικὸν νόμον τοῦ κ. Τσίπρα 4356/2015, τοῦ λεγομένου «συμφώνου συμβιώσεως προσώπων τοῦ αὐτοῦ φύλου», καίτοι ἀντίκειται εἰς τὸ ἄθρον 21 τοῦ Συντάγματος; Τὸν νόμον ἀπεδοκίμασαν δυναμικῶς μόνον μεμονωμένοι Μητροπολῖται, ἐν οἷς καὶ ὁ Ἅγιος Πειραιῶς. Ὁ Μακαριώτατος ἀπέφυγε κατ΄ αὐτὰς τὰς ἡμέρας νὰ παραστῇ εἰς τὸν Ἁγιασμὸν τῶν Θεοφανείων ἐν Πειραιεῖ, τηρήσας ἴσας ἀποστάσεις ἀπὸ τὸν Μητροπολίτην καὶ τὸν κ. Τσίπραν, ὅστις παρέστη ἐν Κολωνακίῳ εἰς τὴν Δεξαμενήν, καὶ ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Μακαριωτάτου, ἅγιος Θερμοπυλῶν, τοῦ ἔδωσε τὸν Τίμιον Σταυρὸν νὰ ρίψῃ εἰς τὴν Δεξαμενήν, καίτοι ἔχει καταπατήσει αὐτὸν πλειστάκις, τόσον εἰς τὸν ἰδιωτικὸν ὅσον καὶ εἰς τὸν δημόσιον βίον του.

      Προσέτι εἰς οὐδεμίαν Συνοδικὴν δημόσιον καταδίκην ἢ ἀποδοκιμασίαν, προέβη ὁ Μακαριώτατος καὶ οἱ Συνοδικοὶ τῆς ΔΙΣ τῆς 160ης περιόδου διὰ τὴν ἀπὸ 23.12.2016 ὑπ΄ ἀρ.220482/Δ2 ὑπουργικὴν ἐγκύκλιον τοῦ κ. Γαβρόγλου «περὶ ἐμφύλων (γράφε ἐκφύλων) ταυτοτήτων» (Περιωρίσθησαν ἁπλῶς νὰ τὴν κοινοποιήσουν εἰς τοὺς Μητροπολίτας πρὸς γνῶσιν). Διὰ ταύτης τὸ Ὑπουργεῖον Παιδείας, διὰ πρώτην φοράν, εἰς τὰ Ἑλληνικὰ χρονικά, ἐπεχείρησε νὰ ἐθίσῃ τὰ ἀθῶα παιδιά εἰς τὴν ὁμοφυλοφιλίαν, χωρὶς νὰ ἀντιδροῦν, καὶ νὰ τὴν θεωροῦν, ὡς καλὸν καὶ ὄχι ὡς κακόν. Ἡ πνευματικὴ αὐτὴ χολέρα ὡς γνωστὸν κατευθύνεται ἀπὸ σκοτεινὰ παγκόσμια κέντρα. Ὁ δὲ ἀρχισυντάκτης τοῦ περιοδικοῦ ΕΚΚΛΗΣΙΑ (ὅρα τεῦχ. 2ον, Φεβρουάριος 2017, σ. 136) τὴν σχολιάζει, «ὡς παρεξηγημένην καὶ τὴν παρουσιάζει ὡς ἀθῶαν».

      Ὅταν οἱ στρατηγοὶ εἶναι ἀνίκανοι καὶ ἡττοπαθεῖς, τὰ κάστρα πέφτουν καὶ ὁ διάβολος καὶ τὰ ὄργανά του ἀποθρασύνονται. Καὶ τοῦτο, κατὰ τὸν Μακαριώτατον, διὰ νὰ κρατηθοῦν «ἤπιοι τόνοι» εἰς τὰς σχέσεις Ἐκκλησίας μὲ τὴν Κυβέρνησιν.

      Ἡ ὁμὰς τῶν θρησκειολόγων τοῦ κ. Γιαγκάζογλου ἔδιδεν ὁδηγίας πῶς νὰ ἐφαρμοσθῇ ἡ ἐγκύκλιος αὕτη εἰς τὰ σχολεῖα, καθὼς γνωρίζω ἀπὸ καθηγητὰς τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, τοὺς ὁποίους ἐπλησίασαν διὰ νὰ τοὺς ἐπηρεάσουν.

      Ἀξιοσημείωτον τυγχάνει ὅτι ὁ γενναῖος Ἀρχιεπίσκοπος Αὐστραλίας, κ. Στυλιανός, ἔδωσε προσφάτως γραπτὴν ὁδηγίαν εἰς τοὺς Ἕλληνας ὀρθοδόξους τῆς Αὐστραλίας νὰ καταψηφίσουν τὸν γάμον ὁμοφυλοφίλων προσώπων εἰς ἤδη διεξαγόμενον σχετικὸν κρατικὸν δημοψήφισμα.

      Ποῖος ἀγνοεῖ τὴν «δυναμικὴν» ἀντίδρασιν ἐκ μέρους τοῦ Μ. Ἀρχιεπισκόπου εἰς τὰ θρησκειολογικὰ προγράμματα τὸν Σεπτέμβριον τοῦ παρελθόντος ἔτους καὶ τὴν κόντρα του μὲ τὸν κ. Φίλην καὶ τὴν ἐν συνεχείᾳ συνθηκολόγησιν – ὀπισθοχώρησιν τοῦ Μακαριωτάτου καὶ τῆς σεπτῆς Ἱεραρχίας, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τῶν προγραμμάτων ἐφέτος;

      Ὅλαι αἱ ἀντιδράσεις ἐγένοντο, διὰ νὰ προλάβῃ ὁ Μ. Ἀρχιεπίσκοπος μομφὴν ὀλιγωρίας, εἰς τὴν Ἱεραρχίαν τοῦ Ὀκτωβρίου 2016, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ ρίψῃ στάκτην εἰς τὰ ὄμματα τοῦ Ὀρθοδόξου λαοῦ. Τὸ ἀποτέλεσμα ἔχει σημασίαν. Ὁ Μακαριώτατος καὶ ἡ σεπτὴ Ἱεραρχία ἀπέτυχον εἰς τὸ νὰ ἀποτρέψουν τὸ ἔγκλημα τῶν θρησκειολόγων.

       Ποία ἡ αἰτία καθ΄ ἡμᾶς; Διότι ὁ Μακαριώτατος χειραγωγεῖ τὴν Ἱεραρχίαν εἰς τὰ θελήματά του καὶ ποιεῖται κατάχρησιν τῆς Προεδρίας.

      Ἑτέρα σοβαρὰ αἰτία ἀποτυχίας ἀποτροπῆς τῶν προγραμμάτων τῆς θρησκειολογίας, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀποχριστιανίσεως τοῦ δημοσίου βίου, εἶναι ἡ λανθασμένη τακτικὴ εἰς τὰς σχέσεις τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ τῶν Ἰεραρχῶν μετὰ τῶν ἑκάστοτε κυβερνώντων, τακτικὴν τὴν ὁποίαν δυστυχῶς ἀκολουθοῦν καὶ οἱ Πατριάρχαι τῆς Ἑλληνοφώνου Ὀρθοδοξίας.

      Οἱ σεπτοὶ Ἱεράρχαι θέτουν ἐσφαλμένας προτεραιότητας εἰς τὰς σχέσεις των μετὰ τῶν ἰσχυρῶν τῆς ἐξουσίας, διά τινας ἄλλους εὐνοήτους λόγους, ποὺ δὲν εἶναι ὥρα νὰ θίξωμεν ἐνταῦθα. Ἡ προτεραιότης ὀφείλει νὰ εἶναι ἐνταῦθα ἡ σωτηρία τοῦ ὀρθοδόξου ποιμνίου.

      Τοιουτοτρόπως ὅμως τὸ κακὸν προχωρεῖ, οἱ φρουροὶ καθεύδουν καὶ οἱ προδόται γρηγοροῦν. Εἶναι τὸ αἰώνιον πρόβλημα εἰς τὴν Ἐκκλησίαν διαχρονικῶς, καθὼς συνέβη τὴν νύκτα τῆς προδοσίας. Οἱ μαθηταὶ τοῦ Χριστοῦ ἐκοιμῶντο καὶ ὁ Ἰούδας ἔμεινεν ἄγρυπνος.

      Δὲν εἶναι δυνατὸν οἱ Ἐκκλησιαστικοὶ ποιμένες νὰ ἐνδιαφέρωνται μόνον διὰ δημοσίας σχέσεις καὶ ἐναγκαλισμούς, σὲ δημοσίους χώρους, μετὰ τῶν αὐτουργῶν τοῦ κακοῦ Πολιτικῶν, οὐδὲ νὰ συνεσθίουν μὲ τοὺς ἐγκληματίας καὶ διεθνεῖς ταραξίας, οἱ ὁποῖοι ὑποκινοῦν πολέμους, μὲ θύματα ἑκατοντάδων χιλιάδων, τύπου Συρίας, χωρὶς νὰ ἀποδοκιμάζουν τὰ ἐγκλήματά των (πρβλ. ἐπίσκεψιν Ὀμπάμα στὴν Ἑλλάδα).

      Ἦτο δυνατὸν ποτὲ ὁ Χριστὸς νὰ συνεσθίει μὲ τοὺς Φαρισαίους καὶ νὰ ἀλληθωρίζῃ εἰς τὰς κακούργους πονηρίας των; Ἦτο δυνατὸν ποτὲ ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος ἢ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος νὰ συνεσθίῃ μὲ τὴν Ἡρωδιάδα καὶ τὸν Ἡρώδην τὸν βρεφοκτόνον, ἢ τὴν Εὐδοξίαν;

      Σήμερον πολλοὶ ἐκ τῶν ποιμένων μας μὲ τὴν ἀδιαφορίαν των, γίνονται ἀκούσιοι συνεργοί, ἐξ αἰτίας τῆς σιωπῆς των, τῶν ἐγκληματικῶν ἐνεργειῶν τῶν Πολιτικῶν. Ὀλίγοι ἀτενίζουν τὴν ἄνω καθέδραν- οἱ περισσότεροι φυλάττουν μόνον τους κάτω θρόνους καὶ τὸ ποίμνιον ἐσθίουν καὶ κατασπαράττουν οἱ παντοειδεῖς λύκοι.

      Ἡ Ἐκκλησία δὲν πρέπει νὰ εἶναι οὐραγὸς εἰς τὸ ὑπὸ τῶν Πολιτικῶν συρόμενον ἅρμα τῆς ἀποχριστιανίσεως τῆς οἰκουμένης. Πρέπει νὰ εἶναι ὁδηγός. Αὐτὸ ὅμως σημαίνει διωγμοὺς καὶ μαρτύριον. Τὀ μαρτύριον ὅμως καὶ τοὺς διωγμοὺς ἐλάχιστοι ἐκκλησιαστικοὶ ποιμένες εἶναι διατεθειμένοι νὰ ὑποστοῦν.

      Ὁ Χριστὸς ἠνέχθη τὸ φίλημα τοῦ Ἰούδα, ἀλλὰ δὲν τοῦ ἀνταπέδωσε τὸν ἀσπασμόν. Τὸν ἤλεγξε ὅμως τὴν ἐσχάτην ὥραν, διὰ νὰ τὸν βοηθήσῃ νὰ μετανοήσῃ.

      Ἡ λανθασμένη αὐτὴ τακτικὴ ἐπηρέασε καὶ πολλοὺς ἐκ τῶν τὰ τοῦ κόσμου ἐγκαταλείψαντας Μοναχούς, οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς μιμοῦνται τὴν τακτικὴν τῶν Ἀρχιερέων.

      Ὁ Χριστὸς μᾶς ὑπέδειξε, ἐξερχόμενος ἐν τῇ ἐρήμῳ, τοὺς τρόπους καὶ εἰς ποῖα πρέπει νὰ πολεμήσωμεν τὸν διάβολον, εἰς τοὺς «τρεῖς πειρασμούς, ἐν οἷς δονοῦνται πάντα τὰ ἀνθρώπινα: ἡδονήν, δόξα καὶ χρῆμα» (ὅρα λόγον Ἀσκητικὸν Ἁγίου Μαξίμου P.G. 90, 920 C) Ὅστις νικήσῃ τοὺς δύο πειρασμοὺς καὶ ἡττηθῇ ἀμετανοήτως εἰς τὸν ἕνα πειρασμόν, ἀπώλεσε τὴν σωτηρίαν. Ὁ Ἅγιος Μάξιμος εἰς τὸν αὐτὸν θαυμάσιον λόγον, ἐκθέτει πῶς ἀντιμετώπισεν ὁ Κύριος τοὺς ὑπὸ τοῦ διαβόλου ἐνεργουμένους Φαρισαίους καὶ τὸν ἄνθρωπον ἐν γένει, ἐλθὼν ἀπὸ τὴν ἔρημον εἰς τὴν οἰκουμένην.

      2. Ἡ ἐγκύκλιος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου ἀναφέρει «ἐπ΄ ἀμοιβαιότητι». Οἱ λαβόντες ταύτην Μητροπολῖται φανερώνουν ἄγνοιαν τοῦ Ἁγιορειτικοῦ καθεστῶτος καὶ τοῦ 173ου ἄρθρου τοῦ Κ.Χ τοῦ Α.Ο. Ὁμοίως ἀγνοοῦν τὸν 13ον Κανόνα τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ὅστις ρυθμίζει τὰς μετακινήσεις κληρικῶν εἰς ξένας ἐκκλησιαστικὰς δικαιοδοσίας.

      3.  Εἶναι ἆραγε, ὁ Μακαριώτατος μιμητὴς τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, καθὼς ἀνεφέρθη ἐν τῇ Συνεδρίᾳ τῆς 31ης Αὐγούστου, ἐπὶ τῇ λήξει τῆς 160ης Συνοδικῆς περιόδου; Ὅστις γνωρίζει ποῖος ἦτο ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, ἂς ἐξαγάγῃ τὰ ἀνάλογα συμπεράσματα.

      4. Ἐν κατακλεῖδι ταπεινοφρόνως σημειοῦμεν, ὅτι οὐ μόνον οἱ ἅγιοι Ἀρχιερεῖς, οἱ συμμετέχοντες εἰς τὰς Συνόδους, ἀλλὰ καὶ πάντες οἱ βουληφόροι ἄνδρες, οἱ συμμετέχοντες εἰς τὸ Κοινοβούλιον, εἰς τοὺς Δήμους, εἰς τὰ Πανεπιστήμια καὶ τὰς μοναστηριακὰς διοικήσεις, ἢ οἱ μεμονωμένως ἐνεργοῦντες, ὀφείλομεν νὰ ἐνεργῶμεν διὰ τὴν ἐπικράτησιν τοῦ καλοῦ, ἀπηλλαγμένοι τῆς ρίζης πάντων τῶν κακῶν, τῆς φιλαυτίας. Πολλοὶ βλέπουν τὸ κακόν, ἀλλὰ ἢ διότι φοβοῦνται ἢ διότι ἔχουν ἰδιοτέλειαν ἢ διότι κολακεύουν τὴν ἐξουσίαν, ἀρνοῦνται νὰ τὸ καταδικάσουν καὶ τὸ κακὸν αὐξάνεται.

       Ὁ Χριστὸς ἀπαγορεύει τὴν κρίσιν-καταδίκην τοῦ προσώπου, διότι ἀναμένει τὴν μετάνοιαν ὅλων μας. Ἐκεῖνος θὰ κρίνῃ καὶ θὰ καταδικάσῃ τελικῶς εἰς τὴν Δευτέραν Παρουσίαν Του. Μᾶς ἐπιτρέπει ὅμως νὰ διαχωρίζωμεν τὰ πρόσωπα ἀπὸ τὸ κακόν. Δυνάμεθα νὰ ἐλέγχωμεν τὰ φαῦλα καὶ τοὺς κακούς, καθὼς ἔπραττον οἱ Ἅγιοι Πατέρες (π.χ. Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος, Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος) μὲ σκοπὸν τὴν μετάνοιαν αὐτῶν καὶ τὴν περιστολὴν τοῦ κακοῦ, ἰδίως ὅταν πρόκειται περὶ ἀρχόντων.

      Οἱ φίλοι κατὰ τοῦτο διαφέρουν ἀπὸ τοὺς κόλακας, κατὰ τὸν Ἅγιον Φώτιον.

      Ἂς ἤμεθα πάντοτε φίλοι καὶ ἀγαπῶντες παρὰ κόλακες καὶ ὑποκρινόμενοι.

(Ὁ π. Δαμασκηνὸς ἐχρημάτισεν Ἀρχιγραμματεὺς τῆς Ἱ. Κοινότητος τοῦ Ἁγίου Ὄρους, κατὰ τὰ ἔτη 1977-1978 καὶ 1982-1992)

Κατηγορίες ΑΡΘΡΑ