Πρὸς τὸν Πρωθυπουργὸν κον Άντώνιον Σαμαρὰν.
ΘΕΜΑ: “Ἑνότης τοῦ Ἑλληνισμοῦ.”
30 Ιανουαρίου 2014

 

῾Ιερομόναχος Δαμασκηνός

Ἱερὸν Κελλίον Φιλαδέλφου

Τ.Θ. 73 –

63086 – Καρυαί

῞Αγιον Ὄρος  Ἄθω

’Εν ῾Αγίῳ ὄρει τῆ 30.1.2014
Ἀριθμ. Πρωτ. 44 Κοιν.: ὡς πῖναξ ἀποδεκτῶν                         Τῷ Ἐξοχωτάτῳ κυρίῳ

ὅρα τελευταίαν σελίδα                                ’Αντωνίῳ Σαμαρᾷ

Πρωθυπουργῷ  τῆς Ἑλλάδος

Ἀθήνας    


Ἐξοχώτατε κ. Πρωθυπουργέ,

                        Ἡ μέριμνα τῶν ἑκάστοτε Κυβερνήσεων τῶν κρατῶν, πρὸ πάντων, πρέπει νὰ εἶναι ἡ ἐξασφάλισις τῆς ἑνότητος τῶν πολιτῶν τοῦ κράτους. Κατ΄ ἐξοχὴν τοῦτο ἐπιτυγχάνεται μὲ τὴν πνευματικήν, θρησκευτικὴν καὶ πολιτισμικὴν ὁμοιογένειαν, παραλλήλως μὲ τὴν κοινωνικὴν δικαιοσύνην, τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν ἀσφάλειαν.

Ὁ Ἑλληνισμὸς ἀνὰ τοὺς αἰῶνας καὶ ἐπὶ χιλιετίας, ἐσφυρηλάτησε τὴν ἑνότητα τοῦ κράτους μὲ τὴν Ἑλληνικὴν γλῶσσαν, τὴν πολιτιστικὴν κληρονομίαν καὶ τὴν Ὀρθοδοξίαν κατ΄ ἐξοχὴν κατὰ τὴν βυζαντινὴν περίοδον, κατὰ τρόπον ὑποδειγματικόν.

Ὁ δημόσιος καὶ ἰδιωτικὸς βίος τῆς λεγομένης Βυζαντινῆς ἐποχῆς, διεποτίσθη μὲ τὴν σύζευξιν τοῦ Ἑλληνικοῦ καὶ τοῦ χριστιανικοῦ ὀρθοδόξου πνεύματος καὶ μαζὶ μὲ τὴν κληρονομίαν τῆς πρὸ Χριστοῦ κλασσικῆς ἀρχαιότητος, ἐχρησίμευσε, ὡς βάσις τῆς Εὐρωπαϊκῆς ἀναγεννήσεως καὶ τοῦ σημερινοῦ Εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ.

Μόνιμος πολιτικὴ ἐπιδίωξις τῶν ἀειμνήστων Βυζαντινῶν αὐτοκρατόρων, παραλλήλως πρὸς τὴν διαφύλαξιν τῆς ὀρθοδοξίας, ἦτο καὶ ἡ σταδιακὴ ἀφομοίωσις καὶ ἐκχριστιάνισις τῆς Ρωμαϊκῆς οἰκουμένης, ὅλων τῶν εἰδωλολατρικῶν λαῶν, οἱ ὁποῖοι λόγῳ τῆς ὑπεροχῆς τοῦ Χριστιανισμοῦ δὲν ἐδυσκολεύθησαν νὰ ἀφήσουν τὰς πλάνας τῶν θρησκειῶν.

Αἱ αἱρέσεις τοῦ 5ου αἰῶνος τοῦ μονοφυσιτισμοῦ καὶ Νεστοριανισμοῦ συνετέλεσαν εἰς τὴν πνευματικὴν διάσπασιν τῶν λαῶν τῆς αὐτοκρατορίας, κυρίως τῶν Ἀνατολικῶν ἐπαρχιῶν τῆς Συρίας, Μεσοποταμίας, Παλαιστίνης καὶ Αἰγύπτου καὶ ηὐνόησαν τὴν κατάκτησιν τῶν περιοχῶν αὐτῶν ὑπὸ τῶν Ἀράβων, τὸν 7ον αἰῶνα, λόγῳ τῆς πνευματικῆς διαφοροποιήσεως αὐτῶν ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξον παράδοσιν τῆς Κεντρικῆς Αὐτοκρατορικῆς ἐξουσίας τῆς Κωνσταντινουπόλως.

Εἰς τὰς διεθνεῖς σχέσεις του τὸ Βυζάντιον προέταξε τὴν ἐκχριστιάνισιν τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης καὶ τῶν Σλαυϊκῶν λαῶν, πρὸς μεταλαμπάδευσιν τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ (ἀλφάβητον εἰς Σλαύους), καὶ τῆς ὀρθοδοξίας, πρὸς ἐξημέρωσιν τῶν βαρβάρων λαῶν, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ ἐξασφαλίςῃ τὴν ἡσυχίαν ἀπὸ φῖλα προσκείμενα ἔθνη τῶν Βορείων Εὐρωπαϊκῶν συνόρων του.

Τὸ μέγα Σχῖσμα Ἀνατολῆς καὶ Δύσεως τοῦ 1054 μ.Χ., προκληθὲν ἐκ τῆς παραχαράξεως τῆς Ἀληθείας καὶ τῆς ἀλαζονείας τῶν Παπῶν τῆς Παλαιᾶς Ρώμης, προεκάλεσε ἓν μόνιμον μῖσος τῆς Δύσεως πρὸς τὴν Ἀνατολήν, τὸ ὁποῖον μαζὶ μὲ τὴν ἐμφάνισιν τῶν Νορμανδῶν εἰς τὸ Ἰλλυρικὸν καὶ ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰς Σταυροφορίας, ἀπησχόλησε λόγῳ τῶν κινδύνων τὴν αὐτοκρατορικὴν πολιτικὴν τοῦ 11ου καὶ 12ου αἰῶνος εἰς βάρος τῆς προσοχῆς πρὸς τὸν ἐξ Ἀνατολῶν ἐμφανισθέντα κίνδυνον τῶν Τούρκων μετὰ τὴν ἧτταν τῶν Βυζαντινῶν εἰς τὸ Ματζικέρτ τῶ 1071 μ.Χ.

Ἡ ἅλωσις τῆς Κωνσταντινουπόλεως ὑπὸ τῶν Φράγκων τῷ 1204 μ.Χ., προκληθεῖσα ἀπὸ τὴν φιλαρχίαν καὶ φιλαυτίαν τῶν διεκδικητῶν τῆς αὐτοκρατορικῆς ἐξουσίας ἡμετέρων, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰς ἐπιβουλὰς τῆς Δύσεως, ἐπέφερε καίριον πλῆγμα κατὰ τῆς ἑνότητος τοῦ Βυζαντινοῦ κράτους, τὸ ὁποῖον λόγῳ τῆς διασπάσεως εἰς ἐπὶ μέρους ἡγεμονίας, κατέστη ἀνίκανον νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάκτησιν τῆς Μ. Ἀσίας ὑπὸ τῶν Τούρκων καὶ τὴν ἐν συνεχείᾳ ἅλωσιν τῆς Κωνσταντινουπόλεως τῷ 1453 μ.Χ.

Ὁ Ἑλληνισμὸς διαχρονικῶς καὶ μετὰ τὴν ἅλωσιν τῆς Κωνσταντινουπόλεως τῷ 1453 κατὰ τὴν περίοδον τῆς Τουρκοκρατίας καὶ πάλιν ἐστηρίχθη εἰς τὰς διαχρονικὰς πνευματικάς του ἀξίας, γλῶσσαν, Ὀρθοδοξίαν καὶ πολιτισμόν, μὴ ἀφομοιωθεὶς ὑπὸ τῆς Τουρκικῆς καταπιέσεως καὶ τῆς Μουσουλμανικῆς θρησκευτικῆς ἑτερότητος.

Ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπανάστασις καὶ τὸ νέον Ἑλληνικὸν κράτος ἐστηρίχθησαν καὶ διωργανώθησαν μὲ βάσιν τὴν Ἑλληνορθόδοξον Παράδοσιν μέχρι τῷ 1981, ἔτος ἐντάξεως εἰς τὴν Ε.Ο.Κ.

Τὴν Εὐρώπην ἀπὸ τὴν Ἀναγέννησιν καὶ ἐντεῦθεν χαρακτηρίζει, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ἡ ἀθεΐα, ὁ ὑλισμὸς καὶ ἡ κατάπτωσις τῶν ἠθικῶν ἀξιῶν, ὡς καὶ ἡ μονομερὴς ἀνάπτυξις τῶν θετικῶν καὶ τεχνολογικῶν ἐπιστημῶν. Ἡ ἀλλοίωσις τοῦ δόγματος ὑπὸ τοῦ Δυτικοῦ χριστιανισμοῦ εἶχε ὡς συνέπειαν τὴν διαφθορὰν τῆς ζωῆς, τοῦ πνεύματος καὶ τῶν ἐνεργειῶν τοῦ ἀνθρώπου. Ἐντεῦθεν καὶ οἱ θρησκευτικοὶ πόλεμοι, ἄγνωστοι εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν. Κατὰ συνέπειαν οἱ θεσμοὶ τῶν Εὐρωπαίων εἶναι διεφθαρμένοι καὶ αἱ ἐκ τῶν θεσμῶν Εὐρωπαϊκαὶ ὁδηγίαι των εἶναι ἀποκυήματα τοῦ διεφθαρμένου δόγματος καὶ ἤθους των.

Ἡ Ἑλλὰς ἐν ὀνόματι τῆς προσαρμογῆς εἰς τὰ Εὐρωπαϊκὰ δεδομένα, μετὰ τὴν ἔνταξίν της ἀπεδόμησε τοὺς κρατικοὺς θεσμούς, τὸν δημόσιον καὶ ἰδιωτικὸν βίον ἐν γένει, ἀπὸ τὰς Ἑλληνορθοδόξους πολιτιστικὰς ἀξίας της.

Αἱ Εὐρωπαϊκαὶ ὁδηγίαι, μὴ ἐμπνεόμεναι ἀπὸ τὰς διαχρονικὰς Ἑλληνικὰς πολιτιστικὰς ἀξίας -ποὺ ἦσαν κάποτε ὁδηγίαι εἰς τοὺς Εὐρωπαίους-, χωρὶς ὀρθὴν ἀντίληψιν, διὰ τὰς προτεραιότητας τῆς ζωῆς, τὴν ἰσορροπίαν τοῦ πνεύματος καὶ τῆς ὕλης, κατὰ τὴν γνώμην πολλῶν Ἑλλήνων, ἀνθρώπων τοῦ πνεύματος, ἐὰν υἱοθετηθοῦν ἀκρίτως καὶ χωρὶς ἀντίστασιν, θὰ ἀποβοῦν ὀλέθριοι διὰ τὸ μέλλον τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

Ἡ Εὐρώπη, ὡς ὑλιστικὴ Ἕνωσις εἰς τὸ μέλλον θὰ διαλυθῆ, ὡς διελύθη ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις, διότι στερεῖται πνευματικῶν βάθρων καὶ ὑγιῶν δεσμῶν.

Ἡ κατευθυνομένη ἔξωθεν παρουσία ἐν Ἑλλάδι ἑκατομμυρίων παρανόμων μεταναστῶν, ἑτεροθρήσκων, ἄλλων πολιτισμῶν καὶ νοοτροπίας, γεγονὸς πρωτοφανές, λόγῳ τῆς ἀδικαιολογήτως ἐλλιποῦς φυλάξεως τῶν συνόρων μας, δημιουργεῖ μακροχρονίως, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ ἐγγὺς μέλλον, ὑψίστους κινδύνους πνευματικῆς ἀνομοιογενείας τοῦ Ἔθνους καὶ ἀλλαγὴν τῆς ταυτότητός του, τὴν ὁποίαν πιστεύω δὲν ἐπιθυμεῖ  ὁ ὑγιὴς καὶ ὀρθοφρονῶν εἰσέτι Πολιτικὸς κόσμος τῆς Ἑλλάδος. Οἱ κίνδυνοι μελλοντικῶν συγκρούσεων, παρόμοιοι μὲ αὐτοὺς τῆς Συρίας, τῆς Παλαιστίνης, τῆς Αἰγύπτου καὶ τοῦ Κοσσυφοπεδίου, εἶναι ὁρατοί. Τὰς συγκρούσεις ταύτας θὰ προκαλέσουν αὐτοὶ ποὺ κατευθύνουν εἰς τὴν Ἑλλάδα τοὺς λαθρομετανάστας.

 Ἡ ἀνὰ τοὺς αἰῶνας στήριξις τῆς ἑνότητος τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἰς τὸν πολιτισμόν του, τὴν Ὀρθοδοξίαν καὶ τὴν γλῶσσαν συνετέλεσε εἰς τὴν διάσωσίν του, ἄλλως θὰ ἦτο ἀνάμνησις εἰς τὴν ἱστορίαν, ὡς οἱ ἀρχαῖοι λαοὶ τῆς Μεσογείου, Βαβυλώνιοι, Ἀσσύριοι, Χετταῖοι, Αἰγύπτιοι.

                             ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

Φρονῶ ταπεινῶς μαζὶ μὲ πολλοὺς ἄλλους Ἕλληνας, ὅτι πολιτικὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους, δὲν πρέπει νὰ εἶναι ἡ διατήρησις τῆς θρησκευτικῆς καὶ ἄλλης ἑτερότητος τῶν λαθρομεταναστῶν, ἀλλ΄ ἡ προβολὴ  εἰς αὐτούς, ἐν ἐλευθερίᾳ, τῆς ὑπεροχῆς τῶν Ἑλληνικῶν πολιτιστικῶν ἀξιῶν καὶ τῆς Ἀληθείας τοῦ Χριστιανισμοῦ, ἀφοῦ μόνον ὁ Χριστὸς εἶναι νικητής, ὡς μόνος Ἀληθὴς Θεὸς καὶ ἄνθρωπος, τοῦ διαβόλου, τοῦ κακοῦ καὶ τοῦ θανάτου, εἰς ἃ εἶναι δοῦλοι καὶ δέσμιοι οἱ φρονοῦντες τὰς ἀπάτας τῶν ψευδοθρησκειῶν.

Μὲ αὐτὸ τὸ πνεῦμα ἐκήρυξαν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι τὸν Χριστιανισμὸν καὶ ἤλλαξαν, παρὰ τοὺς διωγμούς, τὴν Ρωμαϊκὴν Οἰκουμένην. Ἠγνόησαν τοὺς ψευδοθεοὺς τοῦ Ὀλύμπου καὶ τῶν ἀνατολικῶν θρησκειῶν.

Ἡ συμπεριφορὰ αὕτη ἦτο συμπεριφορὰ σεβασμοῦ, οὐχὶ εἰς τὴν πλάνην τῆς ἑτερότητος, ἀλλὰ σεβασμοῦ εἰς τὸν ἄνθρωπον, τὸν ὁποῖον ἡ ἐν ἐλευθερίᾳ ἀποδοχὴ τῆς Ἀληθείας, τὸν ἐλευθερώνει ἀπὸ τοὺς αἰωνίους ἐχθρούς του, τὸν διάβολον, τὴν ἁμαρτίαν καὶ τὸν θάνατον.

Ἄλλως ἐνεργοῦντες συντηροῦμεν καὶ ὑπηρετοῦμεν τὴν ἀπάτην τῆς ψευδοελευθερίας (=δουλείας) εἰς τὸ κακὸν καὶ τὰς πλάνας τῶν θρησκειῶν.

Ὅστις διαφωνεῖ ἀπὸ τοὺς λαθρομετανάστας, δύναται νὰ ἀναχωρήσῃ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, ὡς ἐπεσήμανεν λίαν προσφυῶς καὶ ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς Αὐστραλίας εἰς τοὺς μετανάστας τῆς χώρας του, ὑπενθυμίσας λίαν προσφάτως τὴν χριστιανικὴν ἰδιότητα αὐτῆς.

Κατὰ συνέπειαν θεωρῶ, ὡς καὶ πολλοὶ ἄλλοι σωφρονοῦντες εἰσέτι Ἕλληνες, τὴν δημιουργίαν Τεμένους, ἐν μέσαις Ἀθήναις, εἰς τὸ κέντρον τῆς Ἑλληνικῆς πρωτευούσης, ὡς μία βραδυφλεγῆ βόμβαν, ὡς εἶπε καὶ ὁ ἄλλοτε Δήμαρχος Ἀθηναίων κ. Κακλαμάνης, δεδομένου ὅτι οἱ Μουσουλμάνοι δὲν ἀφομοιώνονται πολιτιστικῶς. Τὸ ἀπέδειξε ἡ Τουρκοκρατία καὶ ἡ σημερινὴ ὁμαδοποιημένη (γκετικὴ) παρουσία των εἰς τὴν Εὐρώπην. Ἡ βία εἶναι ἡ φιλοσοφία των.

Κατ’ ἐξοχὴν ὅμως ἐπικίνδυνος εἶναι ἡ νόθευσις τῆς ὀρθοδόξου διαπαιδαγωγήσεως τῶν Ἑλληνοπαίδων ἀπὸ τὴν παιδικὴν ἡλικίαν, μὲ τὰς πλάνας τῶν θρησκειῶν, ὡς εἶναι ἐπικίνδυνος καὶ ἡ προσφορὰ τροφῆς καθαρᾶς ἀναμεμιγμένη μὲ δηλητήρια θανατηφόρα.

Πλανεμένοι καὶ ἄφρονες Σύμβουλοι, ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν τῆς Ἑλλάδος, συμβουλεύουν τοὺς ὑπευθύνους Πολιτικούς μας, εἰς τὸν σεβασμὸν τῆς ἑτερότητος (=τῆς πλάνης), οὐχὶ διότι ἀγαποῦν καὶ σέβονται τὰ δικαιώματα τῶν μεταναστῶν, ἀλλά, διότι, ὡς ἄθεοι καὶ ἄφρονες, εἶναι ἄγευστοι ἀπὸ τὰ δικαιώματα τοῦ ἀληθινοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅστις σεβόμενος τὴν ἀξίαν τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸν αἰώνιον προορισμόν του νὰ γίνῃ Θεὸς κατὰ χάριν, ἀπέθανεν ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ καὶ ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, ὑπὲρ ἡμῶν, καὶ ἔδειξεν εἰς τὸν ἄνθρωπον τὰ δικαιώματά του, τὰ ἐν Χριστῷ.

Οἱ θρησκειολόγοι ἡδονίζονται εἰς τὴν πνευματικὴν πτωμαΐνην, διότι εἶναι ἄγευστοι ἀπὸ τὰ θεῖα μῦρα τῆς χάριτος τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ. 

Ἐξοχώτατε κ. Πρωθυπουργέ,

Οἱ ἡγέται τῆς ἀνθρωπότητος δὲν ἐμπνέονται συνήθως ἀπὸ τὰς χριστιανικὰς ἀξίας, ἀλλὰ κατευθύνονται ἀπὸ σκοτεινὰς στοὰς καὶ ἰδεολογίας σατανικάς, χωρὶς σεβασμὸν εἰς τὸν ἄνθρωπον καὶ τὸν ἀληθῆ Θεόν. Προσκυνοῦν τὸν χρυσοῦν μόσχον τῆς Σιναϊτικῆς ἐρήμου καὶ τὸν ἴδιον τὸν Σατανᾶν ποὺ παραδίδει τὰς ἐξουσίας τοῦ κόσμου εἰς ὅσους τὸν προσκυνήσουν.

Εἶναι γνωστὸς ὁ πειρασμὸς τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ ὑπὸ τοῦ διαβόλου, ὅτε τοῦ ἔδειξεν πάσας τὰς βασιλείας τοῦ κόσμου εἰπών: «Ταῦτα πάντα σοι δώσω, ἐὰν πεσὼν προσκυνήσῃς  με». Τοῦτον ἀπέπεμψε μὲ τὴν φράσιν: «Ὕπαγε ὀπίσω μου, Σατανᾶ. Κύριον τὸν Θεόν σου προσκυνήσεις…» (Ματθαίου 4,8). Ὀλίγοι εἶναι οἱ ἡγέται, οἱ ὁποῖοι λαμβάνουν τὴν ἐξουσίαν, ἐλέῳ Θεοῦ, ὡς καὶ μὲ ἀδιαβλήτους δημοκρατικὰς διαδικασίας, χωρὶς παραπλάνησιν τῆς λαϊκῆς βουλήσεως.

Ἡ πολύπλευρος κρίσις τῆς χώρας μας, ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τῆς ἀνθρωπότητος, θὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδον, ἐὰν δείξωμεν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν, εἰς τοὺς λαθρομετανάστας καὶ τὸν κόσμον ἅπαντα τὴν χριστιανικὴν Ἀλήθειαν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὡς καὶ τῶν πολιτιστικῶν μας διαχρονικῶν ἀξιῶν.

Εἶναι κρῖμα, ποὺ σήμερον ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία στερεῖται ἱκανῶν πνευματικῶν ἡγετῶν, ἀνταξίων τῶν περιστάσεων καὶ ἐμφορουμένων μὲ πνεῦμα θυσίας, ἀξίων τοῦ Χριστοῦ, ὅστις ὑπέδειξε τὴν θυσίαν μὲ τὸ παράδειγμά Του, διὰ τὴν νίκην τοῦ ἀγαθοῦ ἐπὶ τῶν δυνάμεων τοῦ κακοῦ, ὡς διέξοδον τῆς κρίσεως.

«Διὰ τοῦτο Αὐτὸν (τὸν Χριστὸν) Βασιλέα καλῶ, ἐπειδὴ ἀποθνήσκει ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ χάριν τῶν ἀρχομένων». (Ἰω.Χρυσοστ.)

Ἐξοχώτατε κ. Πρωθυπουργέ,

Ἐὰν εἶσθε ἄξιος τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἴπατε τὴν ἀλήθειαν εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαὸν καὶ τὴν Ἀνθρωπότητα. Θυσιασθῆτε χάριν τῆς Ἀληθείας. Χωρὶς θυσίαν δὲν σώζονται οἱ λαοί. Ἄλλως θὰ Σᾶς διαγράψῃ ἡ Ἱστορία.

Ἐπὶ δὲ τούτοις διατελῶ μετ΄ ἐξιδιασμένης τιμῆς καὶ εὐχῶν.


 

Ἱερομόναχος  Δαμασκηνός

ὁ τοῦ Φιλαδέλφου        

                             

Πῖναξ ἀποδεκτῶν:       

  1. Ἐξοχώτατον κ. Κάρολον Παπούλιαν

Πρόεδρον τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας

 

  1. Ἐξοχώτατον κ. Εὐάγγελον Μεϊμαράκην

Πρόεδρον τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων

 

3.Ἐξοχώτατον κ. Ἀλέξιον Τσίπραν

Άρχηγὸν Ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως

Πλατεῖα Ἐλευθερίας 1-Τ.Κ. 10553 Ἀθῆναι

 

  1. Τῷ Μακαριωτάτῳ Ἀρχιεπισκόπῳ Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερωνύμῳ καὶ τῇ σεπτῇ Ἱεραρχίᾳ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

 

  1. Ἐξοχώτατον κ. Κ. Ἀρβανιτόπουλον

Ὑπουργὸν Παιδείας

Ἀ. Παπανδρέου 37-15180 Ἀμαρούσιον Ἀττικῆς

 

  1. Ἀξιότιμον κ. Μιχαὴλ Θεοχαρίδην

Πρόεδρον Ἀρείου Πάγου – Ἀθήνας

 

  1. Ἀξιότιμον κ. Σωτήριον Ρίζον

Πρόεδρον τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας

 

  1. Ἐλλογιμώτατον κ. Ἐπαμεινώνδα Σπηλιωτόπουλον

Πρόεδρον Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν

 

  1. Ἐλλογιμώτατον κ. Θ. Πελεγρίνην

Πρύτανιν Ἐθνικοῦ καὶ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

 

  1. Ἐλλογιμώτατον κ. Ἰ. Μυλόπουλον

Πρύτανιν Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου

Κατηγορίες ΕΘΝΙΚΑ - ΠΟΛΙΤΙΚΑ